Platforma Komunikacyjna Krakowa

Godzina pracy fotorejestratora przy placu Wszystkich Świętych skutkuje wykryciem stu przypadków nielegalnego wjazdu do strefy B

O tym, że krakowski moni­to­ring to fikcja, pisaliśmy wielokrotnie. Obecnie składa się on z 26 punktów podglądu na Starym Mieście oraz 42 kamer w Nowej Hucie i na Woli Duchackiej.

Tymczasem służby mundurowe w Poznaniu mają do dyspozycji 395 kamer, czyli aż sześć razy więcej, niż jest w stolicy Małopolski. Podobnie jest w Gdańsku (300 kamer) czy Warszawie (350 kamer).

Synteza kilku miast
Autorzy koncepcji objechali kilka miast w całej Polsce, aby przyjrzeć się, jak funkcjonują w nich centra obserwacyjne. – Wzorem jest dla nas Warszawa, gdzie monitoring funkcjonuje bardzo dobrze i w miejscach, gdzie pojawiły się kamery, liczba przestępstw spadła o około 40-60% – mówi Jerzy Woźniakiewicz, przewodniczący Komisji Praworządności. Padł również przykład Wrocławia, gdzie kamery przyczyniają się do zwiększonej wykrywalności skradzionych samochodów. – Dodatkowo koledzy z Wrocławia opowiedzieli nam, że dzięki centrum udało się uniknąć większych szkód podczas ostatniej powodzi, ponieważ wszystkie służby działały razem – dodał Bogusław Kośmider, przewodniczący Rady Miasta Krakowa. Rządzący miastem jednak nie chcą kopiować innych pomysłów, a raczej wystrzegać się błędów innych miast. Pomóc ma także raport NIK, który wypunktował patologie systemu monitoringu.

Co mogą kamery?
Dzięki monitoringowi straż miejska i policja mogą na bieżąco obserwować, co dzieje się w wielu różnych miejscach. W co piątym polskim mieście monitoring jest wyposażony też w funkcje umożliwiające automatyczne rozpoznawanie tablic rejestracyjnych. Kraków takiego systemu nie ma. Za to naukowcy z AGH pracują nad coraz bardziej zaawansowanymi technikami obserwacji, pozwalającymi nie tylko na przekazywanie obrazu, ale też samoczynne reagowanie na określone sytuacje, jak ostry krzyk, wezwanie pomocy czy gwałtowne gesty, np. wyrywanie komuś torebki. System samodzielnie wyszukiwałby też pozostawiony na dworcu bagaż.

Ile naprawdę warte są nagrania?
Zwolennicy monitoringu - przede wszystkim policja i władze miast - przekonują, że pod okiem Wielkiego Brata jest bezpieczniej. Wskazują na spadek przestępczości w miejscach objętych monitoringiem. Według danych Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu w rejonie Starego Rynku mniej jest bójek i pobić (o 40 proc.), przestępstw narkotykowych (ok. 60 proc.), szkód powodowanych przez wandali czy kradzieży kieszonkowych. Nagrania z kamer pozwoliły też na udaremnienie prób wyłudzeń odszkodowań komunikacyjnych. Warszawska policja mówi, że tam, gdzie są kamery, przestępczość spada o 40-60 proc. Podobnymi rezultatami chwalą się po wprowadzeniu kamer władze Myślenic. W potęgę nagrań wierzą nawet zwykli ludzie, którzy coraz częściej wrzucają do sieci zdjęcia złodziei i wandali zarejestrowane przez kamery na klatkach czy przed budynkami.

Ile kosztuje elektroniczny strażnik?
Monitoring to duży wydatek dla gmin. Jedna nowoczesna kamera obrotowa kosztuje ok. 15 tys. zł; monitor, na którym operator będzie śledzić przekaz, to kolejnych kilka tysięcy. A do tego dochodzą przecież oprogramowanie czy też koszty eksploatacji i konserwacji oraz pensje pracowników. Warszawa w stworzenie monitoringu włożyła już 59 mln zł; Wrocław za system kamer i zarządzające nim centrum zapłacił ponad 100 mln zł (80 proc. to dotacje unijne), na utrzymanie systemu wydaje rocznie prawie 1,5 mln zł.

Bezpieczeństwo. Radni z PO przekonują krakowian, aby opowiedzieli się w referendum za rozbudową systemu monitoringu. Koszt tej inwestycji to nawet 40 mln zł. Opozycja z PiS twierdzi, że nagłe zainteresowanie kwestiami bezpieczeństwa to element kampanii wyborczej.
Nie milkną echa przed zbliżającym się referendum, w którym krakowianie mają odpowiedzieć m.in., czy chcą większej liczby kamer w mieście. - Krakowski monitoring wizyjny musi być zbudowany szybko. Ma to być system nowoczesny, który pozwoli maksymalnie zwiększyć poczucie bezpieczeństwa mieszkańców - twierdzi Bogusław Kośmider (PO), przewodniczący RM Krakowa. Zapowiada, że jeśli krakowianie opowiedzą się za jego budową, projekt będzie realizowany priorytetowo.

rakowianie za niespełna dwa tygodnie odpowiedzą na pytanie, czy chcą, by w mieście powstał nowy system monitoringu wizyjnego. Tyle tylko, że na razie próżno szukać szczegółów tej inwestycji. Nie wiadomo na przykład, ile kamer miałoby się pojawić pod Wawelem, czy w których dzielnicach byłyby montowane nowe urządzenia. Ma to dopiero wykazać audyt i analiza potrzeb.

Pojawia się jednak pytanie - skoro nie ma żadnych szczegółów dotyczących Krakowskiego Centrum Bezpieczeństwa, to skąd już dziś wiadomo, ile będzie kosztować jego budowa. Lekcję z rachunkowości najwyraźniej radni mają już jednak za sobą, skoro jak mantrę podają kwotę 30-40 mln potrzebną do budowy centrum, które ma być lekiem na bolączki miasta.

Spada liczba zabójstw, rozbojów czy bójek. Mimo to krakowianie nie czują się bezpiecznie - szczególnie w centrum miasta.
(...)Krakowianie uważają, że spośród wszystkich zdarzeń największym problemem są akty wandalizmu i niszczenie mienia, pseudokibice oraz agresywne grupy młodzieży. Jako najbardziej niebezpieczny rejon miasta mieszkańcy wskazują śródmieście.

Pośpiech w kwestii kamer będzie kosztować
Rozmowa z Wojciechem Klickim z Fundacji Panoptykon

(...)W pytaniu referendalnym jest bowiem postawiona teza, która - moim zdaniem - jest nie do
obronienia. Mieszkańcom sugeruje się, że monitoring równa się bezpieczeństwo. (...)Montaż kamer powoduje rozproszenie odpowiedzialności - gdy dzieje się coś złego, niemal 40 proc. osób uznaje, że nie musi reagować, gdyż wydaje im się, że dzięki monitoringowi służby zareagują same